ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குத் தையல் கலை என்றால் மிகவும் பிடிக்கும். அவனது தாத்தா ஒரு சிறந்த தையல்காரர். ஒருமுறை, கிராமத்தின் பெரிய திருவிழாவிற்காக ஒரு பெரிய வண்ணமயமான கொடியைத் தைக்க வேண்டும் என்று கதிர் முடிவு செய்தான். மிகுந்த உற்சாகத்துடன் வேலையைத் தொடங்கினான். ஆனால், துணியைத் தைக்கும்போது அவனுக்குத் தடுமாற்றம் ஏற்பட்டது. நூலை எப்படிப் பிடிப்பது, தையல் எப்படி நேராக இருக்க வேண்டும் என்பதில் அவனுக்குக் குழப்பம் ஏற்பட்டது.
கதிர் தனியாகப் போராடினான். பலமுறை முயற்சி செய்தும், தையல்கள் சொதப்பலாக இருந்தன. இறுதியில், அவன் சோர்ந்து போய் அமர்ந்திருந்தான். அப்போது அவனது தாத்தா அவனிடம் வந்து, 'ஏன் கதிர், வருத்தமாக இருக்கிறாய்?' என்று கேட்டார். கதிர் தன் தோல்வியைக் கூறினார். தாத்தா சிரித்துக்கொண்டே, 'நீ வேலையைத் தொடங்கிவிட்டாய், அது நல்லது. ஆனால், இந்தத் தொழிலின் நுணுக்கங்களை அறிந்தவன் யார்? உன் தாத்தா இல்லையா? அவரிடம் சென்று, அந்தத் தொழிலின் ரகசியத்தையும், எப்படிச் செய்ய வேண்டும் என்ற முறையையும் கேட்டுத் தெரிந்துகொள். ஒரு செயலைச் செய்யும்போது, அதைச் சரியாகச் செய்த அனுபவம் உள்ளவரின் கருத்தைப் பெறுவதுதான் வெற்றியின் முதல் படி' என்றார்.
கதிர் உடனே தன் தாத்தாவிடம் சென்று, தையல் முறைகளைத் தெளிவாகக் கேட்டான். தாத்தா அவனுக்குச் சொல்லிக்கொடுத்த நுணுக்கங்களைச் செய்தான். அடுத்த சில நாட்களில், அந்தப் பெரிய கொடி மிக அழகாகத் தயாரானது. கிராமமே அந்த வண்ணமயமான கொடியைப் பார்த்துப் பாராட்டியது. கதிர் இப்போது புரிந்துகொண்டான்: ஒரு வேலையைத் தொடங்குவது மட்டும் போதாது, அதைச் சரியாகச் செய்யத் தெரிந்தவர்களின் ஆலோசனையைப் பெறுவது எவ்வளவு முக்கியம் என்று!
