அரசவைச் சிறு தவறு

ஒரு அழகான தேசத்தில் இளங்கோவன் என்ற ஒரு இளவரசன் இருந்தான். அவனது அரசவையில் மாறன் மற்றும் கதிர் என்ற இரு அமைச்சர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் மிகவும் திறமையானவர்கள், ஆனால் ஒரு சிறிய பழக்கம் இருந்தது. அரசவை கூட்டத்தில் மன்னன் முக்கியமான விஷயங்களைப் பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது, மாறன் கதிரின் காதில் ஏதோ ரகசியமாகச் சொல்வான், இருவரும் மெல்லச் சிரிப்பார்கள். இதைப் பார்க்கும் மற்றவர்களுக்கு, 'இவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து ஏதோ சதி செய்கிறார்களோ?' என்ற சந்தேகம் வரும். ஒருமுறை, நாட்டின் எல்லைப் பாதுகாப்பு பற்றி மன்னன் தீவிரமாக விவாதித்துக் கொண்டிருந்தான். அப்போது மாறன், கதிரின் காதில் ஏதோ கிண்டலாகச் சொல்லிச் சிரித்தான். மன்னன் இதைக் கவனித்தான். மன்னன் கோபப்படவில்லை, ஆனால் அவன் முகத்தில் ஒரு ஏமாற்றமும் கவலையும் தெரிந்தது. 'அமைச்சர்களே, நீங்கள் இருவரும் பேசிக்கொள்வது எனக்குத் தெரியாது, ஆனால் உங்கள் சிரிப்பு இந்தச் சபையின் தீவிரத்தைக் குறைக்கிறது. நீங்கள் ஒருவருக்கொருவர் ரகசியம் பேசும்போது, மற்றவர்கள் உங்களை நம்பத் தயங்குகிறார்கள்' என்று மென்மையாகச் சொன்னான். மாறன் மற்றும் கதிர் தங்கள் தவறை உணர்ந்தார்கள். அவர்கள் தங்கள் தவறுக்காக மன்னனிடம் மன்னிப்பு கேட்டார்கள். அன்றிலிருந்து, அரசவையில் இருக்கும்போது அவர்கள் மிகவும் கவனமாகவும், மரியாதையுடனும் நடந்துகொண்டார்கள். ஒருவருக்கொருவர் ரகசியங்களைப் பேசுவதையும், தேவையில்லாமல் சிரிப்பதையும் தவிர்த்தார்கள். இதனால் சபையில் இருந்த அனைவருக்கும் அவர்கள் மீது பெரும் மரியாதை வந்தது.