அதிகாரமும் நட்பும்

சோழ தேசத்தின் மன்னன் விக்கிரமன் மிகவும் நீதியானவன். அவனது அமைச்சர்களில் முக்கியமானவன் சோமன். சோமன் பல ஆண்டுகளாக மன்னனின் நம்பிக்கைக்குரிய நண்பனாகவும் அமைச்சராகவும் இருந்தான். அவர்களுக்குள் ஒரு ஆழமான நட்பு இருந்தது. ஒருமுறை, மன்னன் ஒரு முக்கியமான நாட்டின் எல்லைப் பாதுகாப்பு குறித்து ஒரு புதிய சட்டத்தை உருவாக்கத் திட்டமிட்டான். இந்தச் சட்டத்தைப் பற்றி மற்ற அமைச்சர்களிடம் ஆலோசிக்காமல், சோமன் தனது நெருக்கத்தைப் பயன்படுத்தி, மன்னனிடம் செல்லுபடி ஆகாத ஒரு தவறான ஆலோசனையைச் சொன்னான். 'மன்னா, நாம் பல வருடங்களாக நண்பர்களாக இருக்கிறோம், அதனால் நான் சொல்வதை நீங்கள் அப்படியே நம்பலாம், மற்றவர்களின் கருத்தை ஏன் கேட்க வேண்டும்?' என்று அவன் நினைத்தான். மன்னன் சோமனின் பழைய நட்பைக் கருதி, மற்றவர்களின் கருத்துக்களைக் கேட்காமல் சோமனின் ஆலோசனையை ஏற்றான். ஆனால், அந்தத் தவறான முடிவு நாட்டின் எல்லையில் பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. எதிரிகள் அந்தத்틈த்தைப் பயன்படுத்தித் தாக்கிவிட்டனர். மன்னன் மிகுந்த வருத்தமடைந்தான். சோமன் தனது தவறை உணர்ந்தான். தனது பழைய நட்பை ஒரு தற்காப்பாகப் பயன்படுத்தி, தனது கடமையை மறந்ததே இந்த அழிவுக்குக் காரணம் என்று அவன் புரிந்துகொண்டான். மன்னன் அவனைத் தண்டிக்கவில்லை, ஆனால் அவனது பதவியைப் பறித்தான். சோமன் தனது தவறைத் திருத்திக் கொள்ளப் போராடினான்.