அறிவுப் பகிர்வு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவன் இருந்தான். கதிர் நிறைய புத்தகங்களை வாசிப்பவன். அவனுக்குத் தெரிந்த விஷயங்களை மற்றவர்களிடம் சொல்லிக்கொடுக்க அவனுக்கு மிகவும் பிடிக்கும். ஒருமுறை, அந்த ஊரின் பெரியவர்கள் மற்றும் அறிஞர்கள் ஒன்று கூடி ஒரு முக்கியமான விவாதத்தில் ஈடுபட்டனர். அப்போது கதிர் அங்கு சென்றான். அங்கிருந்த பெரியவர்கள் மிகவும் புத்திசாலிகள், ஆனால் அவர்கள் ஒரு சிக்கலான விஷயத்தைப் பற்றி விவாதித்துக் கொண்டிருந்தனர். கதிர் பயப்படாமல், மெதுவாகத் தகுந்த இடத்திற்குச் சென்று, தான் படித்த விஷயங்களை மிகவும் பணிவாகவும், மற்றவர்கள் மனம் புண்படாத வகையிலும் அவர்களுக்கு விளக்கினான். அவன் சொன்ன விதம் அங்கிருந்த அறிஞர்களை வியக்க வைத்தது. அவன் வெறும் தகவல்களை மட்டும் சொல்லவில்லை; கற்ற கல்வியை மற்றவர்களுக்குப் புரியும் வகையில் அழகாகப் பகிர்ந்து கொண்டான். கதிரின் அந்தத் திறமையைப் பார்த்த அறிஞர்கள், 'இவன் தான் உண்மையான கற்றவன்' என்று அவனைப் பாராட்டினார்கள். கதிர் அன்று ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றுக்கொண்டான்: நாம் கற்றதை மற்றவர்களிடம் எவ்வளவு அழகாகப் பகிர்கிறோம் என்பதில் தான் நமது அறிவு முழுமை பெறுகிறது.