அறிவுப் பயணம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற ஒரு இளைஞன் இருந்தான். அவன் நிறைய புத்தகங்கள் படித்தவன், மிகவும் புத்திசாலி. ஒருமுறை அந்த ஊரின் பெரிய சபையில் ஒரு முக்கியமான விவாதம் நடந்தது. இளங்கோ தனது அறிவை நிரூபிக்க, தான் படித்த விஷயங்களை மிகவும் பெருமையாகப் பேசத் தொடங்கினான். 'எனக்கு எல்லாம் தெரியும், நான் படித்தது மிகச் சிறந்தது' என்று அவன் கர்வம் கொள்ளத் தொடங்கினான். இதைப் பார்த்த ஊர் பெரியவர் மாணிக்கம், அவனிடம் மென்மையாகச் சொன்னார், 'தம்பி இளங்கோ, நீ கற்றது மிக அருமை. ஆனால், நீ கற்றதை மற்றவர்களிடம் பகிர்ந்து கொள்ளும்போது, அது உனது அறிவை வளர்க்கும் கருவியாக இருக்க வேண்டுமே தவிர, உன்னை உயர்த்திப் பிடிக்கும் தூணாக இருக்கக் கூடாது.' இளங்கோவுக்கு முதலில் வருத்தமாக இருந்தது. ஆனால், பிறகு அவன் யோசித்தான். அடுத்த முறை சபையில், தான் கற்றதைச் சொல்லும்போது, 'ஐயா, நான் இதைப் படித்தேன், இதில் எனக்கு ஒரு சந்தேகம் உள்ளது, நீங்கள் விளக்க முடியுமா?' என்று பணிவோடு கேட்டான். பெரியவர் மாணிக்கம் விரிவாக விளக்கினார். இளங்கோ அந்தத் தகவல்களைக் கேட்டு வியந்து போனான். அன்றுதான் அவன் உணர்ந்தான், தான் கற்றதைச் சொல்வதன் நோக்கம், அறிஞர்களிடம் இருந்து இன்னும் அதிக அறிவைப் பெறுவதே என்று. அன்று முதல் அவன் ஒரு சிறந்த அறிஞராக வளர்ந்தான்.