அமைதிப் பூங்காவின் புத்திசாலித் தம்பி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் புத்திசாலி, அவனுக்குப் பல விஷயங்கள் நன்றாகத் தெரியும். ஆனால், ஒரு சிறிய பயம் அவனிடம் இருந்தது. பள்ளியில் ஆசிரியர் ஏதாவது கேள்வி கேட்டால், மற்ற மாணவர்கள் என்ன நினைப்பார்கள் என்று பயந்து அவன் அமைதியாகவே இருப்பான். ஒரு நாள், பள்ளியில் ஒரு பெரிய விவாதம் நடந்தது. 'நமது கிராமத்திற்குத் தேவையான புதிய விளையாட்டு மைதானம் எங்கு அமைய வேண்டும்?' என்பதே அந்தத் தலைப்பு. கவினிடம் மிகச் சிறந்த யோசனை இருந்தது. ஒரு பழைய பாழடைந்த இடத்தைப் புதுப்பித்தால் அதுவே சிறந்த மைதானமாக இருக்கும் என்று அவன் நினைத்தான். ஆனால், மற்ற மாணவர்கள் சிரித்துவிடுவார்களோ என்று பயந்து, அவன் தன் யோசனையைச் சொல்லாமல் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்தான். அன்று மாலை, அவனது தாத்தா அவனைக் கவனித்தார். 'கவின், உன்னிடம் இருக்கும் அறிவை நீ மற்றவர்களிடம் பகிரவில்லை என்றால், அது உன்னோடு சேர்ந்து மண்ணோடு மண்ணாகிவிடும். உயிரோடு இருந்தாலும், உன் அறிவை வெளிப்படுத்தத் தயங்குபவன் உயிருள்ள பிணம் போன்றவன்' என்று அன்பாகச் சொன்னார். அடுத்த நாள், கவின் தைரியத்தை வரவழைத்துக் கொண்டான். வகுப்பறையில் கைகளை உயர்த்தி, தன் யோசனையைத் தெளிவாகவும் அழகாகவும் விளக்கினான். எல்லாரும் அவனது புத்திசாலித்தனத்தைப் பாராட்டி கைதட்டினார்கள். அன்று கவின் ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்றான்: பயத்தை வென்று பேசுவதே உண்மையான அறிவு.