ஒரு காலத்தில், மலைகளுக்கு நடுவே இருந்த 'மரகதபுரி' என்ற அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அந்த கிராமத்தைச் சுற்றி ஒரு பெரிய மற்றும் வலிமையான கோட்டை இருந்தது. ஒரு நாள், மாறன் தன் தாத்தாவிடம் கேட்டான், "தாத்தா, இந்த கோட்டை யாருக்குப் பயன்படும்? இது வெறும் கற்களால் ஆன சுவர் தானே?"
தாத்தா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார், "மாறா, இந்த கோட்டைக்கு இரண்டு முகங்கள் உண்டு. ஒரு பக்கம், போர் புரிய வரும் வீரர்களுக்கு இது ஒரு சவாலான இலக்கு. அவர்கள் இந்தச் சுவரைத் தாண்டி உள்ளே நுழையத் துடிப்பார்கள். இன்னொரு பக்கம், பயந்து ஓடும் மக்களுக்கு இது ஒரு பாதுகாப்பான புகலிடம். அவர்களுக்கு இது ஒரு உயிர் காக்கும் அரண்."
அடுத்த வாரம், கிராமத்தில் ஒரு பெரிய பயிற்சிப் போட்டி நடந்தது. ஒரு குழுவினர் கோட்டையைத் தாண்டி உள்ளே நுழைய முயன்றனர். அவர்கள் கோட்டையின் வலிமையை உணர்ந்தனர். அதே சமயம், பயிற்சியின் போது தவறி விழுந்த ஒரு சிறுவன், கோட்டையின் வலுவான சுவரைப் பார்த்ததும், தான் பாதுகாப்பாக இருக்க இங்கிருக்கலாம் என்று நிம்மதி அடைந்தான்.
மாறன் அப்போது புரிந்து கொண்டான்: கோட்டை என்பது போரிடுபவர்களுக்கு ஒரு இலக்கு, பயப்படுபவர்களுக்கு ஒரு பாதுகாப்பு. இரண்டுமே அதன் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகின்றன.
