அன்பின் விதை மற்றும் செல்வத்தின் அரவணைப்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் என்ற சிறுவனும் அவனது தந்தை சோமுவும் வாழ்ந்து வந்தனர். சோமு ஒரு கடின உழைப்பாளி. அவர் தனது சேமிப்பைக் கொண்டு ஒரு சிறிய தோட்டம் அமைத்து, அதில் பலவிதமான பயிர்களை வளர்த்தார். ஒருமுறை, கதிர் ஒரு சிறிய செடியை நட்டு, அதை மிகவும் அன்போடு கவனித்து வந்தான். அந்தச் செடிக்குத் தண்ணீர் ஊற்றுவதிலும், அது வளரும் விதத்திலும் கதிர் மிகுந்த கருணையைக் காட்டினான். ஆனால், அந்தச் செடி பெரிய மரமாக மாற வேண்டுமானால், அதற்குத் தேவையான உரம், சரியான மண் மற்றும் பாதுகாப்பு தேவைப்பட்டது. சோமு, தனது உழைப்பால் சேர்த்த செல்வத்தைப் பயன்படுத்தி, அந்தச் செடிக்குத் தேவையான சிறந்த வளங்களையும், பாதுகாப்பான இடத்தையும் ஏற்படுத்திக் கொடுத்தார். கதிரின் அன்பால் உருவான அந்தச் சிறிய உயிர், சோமுவின் செல்வத்தின் உதவியால் ஒரு பெரிய நிழல் தரும் மரமாக வளர்ந்தது. கதிர் புரிந்துகொண்டான்: அன்பு ஒரு விதையைத் தூவலாம், ஆனால் அந்த விதை வளர்ந்து பலன் தர வேண்டுமென்றால், அதை வளர்க்கத் தேவையான வசதிகளும் செல்வமும் அவசியம்.