ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் மாறன் என்ற சிறுவன் தன் தந்தை வீரனுடன் வாழ்ந்து வந்தான். வீரனின் தந்தை அந்த கிராமத்தின் காவல் படைத் தலைவராவார். ஒரு நாள், கிராமத்திற்குப் பக்கத்தில் இருந்த பெரிய காட்டில் ஒரு பெரிய புயல் வீசத் தொடங்கியது. புயலின் வேகத்தில் மரங்கள் முறிந்து விழுந்தன, மண் சரிந்து வழி மறித்தது. மாறன் பயந்துபோய், "அப்பா, நாம் ஏன் இப்போது வெளியே போய் இந்தப் புயலைத் தடுக்கக்கூடாது?" என்று கேட்டான்.
வீரன் சிரித்துக்கொண்டே, "மாறா, ஒரு போர் அல்லது ஒரு பெரிய சவால் வரும்போது, அதைத் தடுக்கும் முறையைத் தெரிந்து வைத்திருக்க வேண்டும். புயல் வரும் முன்னே மரம் வளர்ப்பதும், மண் சரிவைத் தடுக்க தடுப்பணைகள் கட்டுவதும் தான் உண்மையான பலம்" என்றார். அடுத்த சில நாட்களாக, வீரனும் அவர் படைவீரர்களும் புயல் தாக்கிய பாதைகளைச் சரிசெய்து, கிராமத்தைக் காக்கத் தயாராகினர். புயல் ஓய்ந்ததும், அவர்கள் செய்த முன்னேற்பாடுகளால் கிராமத்திற்கு எந்தப் பாதிப்பும் ஏற்படவில்லை. வெறும் ஆயுதங்களால் மட்டும் ஒரு படையைத் தற்காக்க முடியாது; வரும் ஆபத்தை முன்கூட்டியே அறிந்து அதைத் தாங்கும் திறனே ஒரு படைக்கு அழகு என்று மாறன் புரிந்து கொண்டான்.
