வீரத்தின் அடையாளம்

பழங்காலத்துத் தமிழ்நாட்டின் ஒரு சிறிய கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற ஒரு இளம் வீரன் இருந்தான். அவனுக்குத் துணிச்சல் அதிகம், ஆனால் அவனது வீரம் வெறும் பேச்சோடு நின்றுவிடக்கூடாது என்று அவன் விரும்பினான். ஒருமுறை, அந்த ஊரின் எல்லையில் இருந்த காட்டில் ஒரு பெரிய காட்டு யானை ஆவேசமாகத் திரிந்து கிராம மக்களுக்குத் தொல்லை கொடுத்து வந்தது. ஊர் பெரியவர்கள் பயந்து நடுங்கினர். ஆனால் இளங்கோ பயப்படவில்லை. அவன் தனது நீண்ட ஈட்டி ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு காட்டை நோக்கிச் சென்றான். காட்டின் நடுவே அந்த யானையைக் கண்டபோது, இளங்கோவின் இதயம் வேகமாகத் துடித்தது. இருப்பினும், அவன் தயங்கவில்லை. ஒரு குறிக்கோளுடன் தனது ஈட்டியை யானையை நோக்கி வீசினான். ஈட்டி யானையின் உடலில் ஆழமாகப் பதிந்தது. யானை வலியால் அலறிக்கொண்டு காட்டின் ஆழத்திற்கு ஓடியது. இளங்கோவின் கையில் இப்போது ஈட்டி இல்லை. ஆனால் அவன் பின்வாங்கவில்லை. அடுத்த இலக்கை நோக்கித் துணிச்சலுடன் முன்னேறினான். சிறிது நேரம் கழித்து, அவன் மீண்டும் ஒரு சவாலை எதிர்கொள்ளத் தயாராக இருந்தபோது, அவனது உடலில் ஒரு சிறிய காயம் ஏற்பட்டது. அந்தத் தருணத்தில், அவன் தனது உடலில் பதிந்திருந்த அந்தச் சிறிய ஈட்டித் துண்டைப் பிடுங்கி, ஒரு வெற்றியாளனின் புன்னகையுடன் பார்த்தான். அவன் காட்டிய அந்தத் துணிச்சலும், தோல்வியைக் கண்டு அஞ்சாத குணமும் ஊர் மக்களை வியக்க வைத்தது.