அறிவும் நட்பும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவனுக்குப் புத்தகங்கள் வாசிப்பது என்றால் கொள்ளை ஆசை. ஒருமுறை அவன் ஒரு பழைய வரலாற்றுப் புத்தகத்தைப் படித்தான். முதல் முறை படித்தபோது அது சாதாரணமாகத் தெரிந்தது. ஆனால், அவன் அதை மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்க வாசிக்க, அதில் இருந்த ரகசியங்களும் கதைகளும் அவனுக்குப் புதிய வியப்பைத் தந்தன. ஒரு நாள், கவினின் பள்ளியில் ஆதித்யா என்ற புதிய மாணவன் வந்தான். ஆதித்யா மிகவும் அமைதியானவன், ஆனால் அவனது பேச்சும் செயல்களும் மிகவும் பண்பானவை. முதலில் கவின் அவனிடம் பேசத் தயங்கினான். ஆனால், அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து விளையாடவும், பாடங்களைப் பகிர்ந்து கொள்ளவும் தொடங்கியபோது, கவின் ஒரு அதிசயத்தைக் கண்டான். ஆதித்யாவின் நட்பு ஒரு நல்ல புத்தகத்தைப் போன்றது. அவர்கள் எவ்வளவு நெருக்கமாகப் பழகுகிறார்களோ, அவ்வளவு அதிகமாக அவர்களுக்குள் புரிதலும் மகிழ்ச்சியும் அதிகரித்தது. ஆதித்யா கவின் சோகமாக இருக்கும்போது அவனுக்குத் துணையாக இருந்தான்; கவின் ஒரு தவறு செய்யும்போது அன்போடு திருத்தினான். காலப்போக்கில், அந்த நட்பு ஒரு ஆழமானப் பிணைப்பாக மாறியது. கவின் உணர்ந்தான், ஒரு நல்ல புத்தகத்தை மீண்டும் மீண்டும் வாசிக்கும்போது கிடைக்கும் சுகம் போல, பண்புள்ள ஒரு நண்பனுடன் பழகப் பழக அந்த நட்பு இன்னும் இனிமையாகிறது.