உண்மையான நட்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் மற்றும் ரவி என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கவின் எப்போதும் சிரித்த முகத்துடன் இருப்பான்; எல்லோரிடமும் கலகலப்பாகப் பேசுவான். ரவி அமைதியானவன், ஆனால் கவினின் பேச்சைக் கேட்டு எப்போதும் சிரிப்பார். ஒருமுறை, கவினின் குடும்பம் பெரும் பொருளாதார நெருக்கடியில் சிக்கியது. கவின் மிகுந்த கவலையில் இருந்தான், ஆனால் மற்ற நண்பர்கள் எல்லாம் அவனது முகத்தைப் பார்த்து சிரிப்பதைப் போலவே பழகினார்கள். 'எல்லாம் சரியாகிவிடும் கவின்!' என்று சொல்லிவிட்டுச் சிரித்துவிட்டுச் சென்றார்கள். ஆனால், ரவி மட்டும் கவினின் அருகில் அமர்ந்தான். அவன் எதுவும் பேசவில்லை, ஆனால் கவினின் கையை இறுகப் பற்றிக்கொண்டான். கவினின் கண்ணீர் வடியும் போது, ரவி அவனது துயரத்தை தன் இதயத்தில் உணர்ந்தான். பல நாட்கள் கவின் சோகமாக இருந்தபோது, ரவி அவனுக்குத் தேவையான உதவிகளைச் செய்தான். கவின் ஒருநாள் ரவியிடம் கேட்டான், 'ரவி, நீ ஏன் எப்போதும் என்னுடன் இருக்கிறாய்? மற்றவர்கள் எல்லாம் சிரித்துவிட்டுப் போய்விட்டார்கள்.' ரவி மென்மையாகச் சொன்னான், 'நட்பு என்பது முகத்தில் சிரிப்பால் வருவதல்ல கவின், அது நம் இதயத்தின் ஆழத்திலிருந்து வருவதாகும்.' அப்போதுதான் கவின் உண்மையான நட்பின் அர்த்தத்தைப் புரிந்துகொண்டான்.