உண்மையான நண்பன்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கவின் மற்றும் முகில் என்ற இரண்டு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். கவின் அமைதியானவன், முகில் எப்போதும் துறுதுறுவென இருப்பான். ஒரு நாள், இருவரும் ஆற்றோரம் விளையாடிக்கொண்டிருந்தார்கள். திடீரென்று கவினின் காலில் ஒரு பெரிய கல் தடுக்கி, அவன் ஆழமான ஒரு பள்ளத்தில் விழுந்துவிட்டான். கவினின் கால் பலமாகத் தள்ளாடியது, அவனால் எழுந்து நிற்க முடியவில்லை. கவின் பயத்தில் கத்தினான். முகில் தூரத்தில் இருந்தான். கவின் கத்திய சத்தம் கேட்டதும், முகில் ஒரு நிமிடம் கூட யோசிக்கவில்லை. தன் விளையாட்டுப் பொருட்களையும், தன் பாதுகாப்பையும் கூடப் பற்றி கவலைப்படாமல், உடனே ஓடிவந்து கவினின் கையைப் பிடித்து இழுத்தான். முகில் எவ்வளவு வேகமாகச் செயல்பட்டான் என்றால், கவின் தன் ஆடையைத் தற்செயலாகத் தவறவிட்டால் கை எப்படித் தானாகவே அதைச் சரிசெய்யச் செல்லும், அதுபோல முகில் கவினின் துயரத்தைக் காணாமல் இருக்கவில்லை. முகில் உதவியால் கவின் மெல்ல வெளியே வந்தான். கவின் முகிலைப் பார்த்து, 'நீ இல்லையென்றால் நான் என்ன செய்திருப்பேன்?' என்று கேட்டான். முகில் சிரித்துக்கொண்டே, 'நண்பன் என்பவன் கஷ்டத்தில் கை கொடுப்பவன் தானே!' என்றான்.