காயப்படுத்தாத அன்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தார்கள். அவர்கள் எப்போதும் ஒன்றாகவே விளையாடுவார்கள். ஒரு நாள், ஒரு சிறிய விளையாட்டுப் போட்டியின் போது, மாறன் தவறுதலாக கதிரின் புதிய பொம்மையை உடைத்துவிட்டான். கதிர் மிகுந்த கோபமடைந்தான். 'நீ என் நண்பன் இல்லை!' என்று கத்தினான். அன்று முதல் இருவரும் பேசிக்கொள்ளவில்லை. கதிரின் மனதில் ஒருவித வெறுப்பு வளர்ந்தது. மாறன் அவனிடம் மன்னிப்பு கேட்க வந்தபோது, கதிர் அவனைப் பார்த்தும் பார்க்காதது போல் இருந்தான். ஆனால், கதிர் மனதில் ஒரு விஷயம் உறுதியாக இருந்தது: 'அவன் என் நண்பன் இல்லை என்றாலும், அவனுக்குத் தீங்கு செய்ய மாட்டேன்.' மாறன் வருத்தத்துடன் அங்கிருந்து சென்றான். சில நாட்கள் கழித்து, ஒரு மழைக்காலத்தில் மாறன் வீட்டின் கூரை கசிந்தபோது, கதிர் அதைத் தனியாகத் தெரியாமல் வீட்டிற்குச் சென்று, மாறன் இல்லாத நேரத்தில் அவனது வீட்டைச் சரி செய்ய உதவினான். கதிர் மாறனுடன் முன்பு போல விளையாடவில்லை என்றாலும், அவன் வெறுப்பினால் மாறனுக்கு எந்தத் தீங்கும் செய்யவில்லை. இந்தச் செயல் மாறனின் மனதை மாற்றியது. கோபத்திலும் ஒருவரைத் துன்புறுத்தாமல் இருப்பதே உண்மையான பண்பு என்பதை இருவரும் உணர்ந்தனர்.