அமைதியற்ற கூடம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் கதிர் மற்றும் மாறன் என்ற இரு நண்பர்கள் இருந்தனர். அவர்கள் இருவரும் சேர்ந்து ஒரு சிறிய விவசாயத் தோட்டம் அமைத்தனர். கதிர் மிகவும் அமைதியானவன், ஆனால் மாறன் எப்போதும் எதற்கெடுத்தாலும் சண்டை போடும் குணம் கொண்டவன். ஒருமுறை, அவர்கள் இருவரும் ஒரு சிறிய குடிசை வீட்டிற்குள் தங்கி தோட்டத்தைப் பராமரிக்க முடிவு செய்தனர். கதிர் அன்பாகப் பேச முயன்றான், ஆனால் மாறன் எதற்கெடுத்தாலும் கதிரின் பேச்சைக் கேளாமல், அவனது கருத்துக்களோடு உடன்படாமல் வாதாடினான். ஒரு நாள் இரவு, கதிர் அமைதியாகத் தூங்க முயன்றபோது, மாறன் தேவையில்லாமல் சத்தம் போட்டுக் கொண்டே இருந்தான். கதிரால் நிம்மதியாக இருக்க முடியவில்லை. அப்போது கதிர் ஒன்றை உணர்ந்தான்: 'எதிரி மனநிலையில் இருப்பவனுடன் ஒரே கூரையின் கீழ் வாழ்வது, ஒரு கூடத்திற்குள் பாம்புடன் வாழ்வதற்குச் சமம்.' மாறனின் வன்மமும், உடன்பாடு இல்லாத குணமும் கதிரின் மன அமைதியைக் குலைத்தது. இறுதியில், கதிர் தனது அமைதிக்காக அந்த இடத்திலிருந்து விலகி, தனக்கு மதிப்பளிக்கும் நல்ல நண்பர்களுடன் புதிய தொடக்கத்தைத் தொடங்கினான். சண்டையிடும் குணமுள்ளவர்களுடன் இணைந்திருப்பது நிம்மதியைக் கெடுக்கும் என்பதை அவன் புரிந்து கொண்டான்.