அறிவும் விவேகமும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் திறமையானவன், ஆனால் எதையும் யோசிக்காமல் அவசரப்பட்டு முடிவெடுக்கும் குணம் கொண்டவன். ஒருமுறை, ஊருக்குப் புதிதாக வந்த மாயா என்ற பெண்ணைக் கண்டான். அவள் மிகவும் வசீகரமானவள், இனிமையாகப் பேசுபவள். இளங்கோ அவளது பேச்சில் மயங்கி, அவளது பொய்யான அன்பிற்கு அடிமையாகிவிட்டான். மாயா அவனிடம் பல பொய்களைச் சொல்லி, அவனது சேமித்த பணத்தையும், அவனது நேரத்தையும் வீணடித்தாள். இளங்கோவின் நண்பன் கதிர் இதைக் கண்டு எச்சரித்தான். 'இளங்கோ, ஒருவரைப் பார்க்கும்போதே அவர்களின் குணத்தை அறிந்து கொள்ளும் அறிவு நமக்கு வேண்டும். வெறும் அழகையும் பேச்சையும் மட்டும் நம்பிவிடாதே' என்று கூறினான். ஆனால் இளங்கோ அதைக் கேட்கவில்லை. இறுதியில், மாயா அவனை ஏமாற்றிவிட்டு மறைந்துவிட்டாள். ஏமாற்றப்பட்ட இளங்கோ, தன் தவறை உணர்ந்து அழுதான். அப்போதுதான் கதிர் சொன்னது நினைவுக்கு வந்தது. உண்மையான அன்பிற்கும், ஏமாற்றும் அன்பிற்கும் உள்ள வித்தியாசத்தை அறியும் அறிவு இருந்தால் மட்டுமே வாழ்க்கையில் வீணாகாமல் இருக்கலாம் என்று அவன் புரிந்துகொண்டான்.