நிலவின் கறை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் திறமையானவன், எப்போதும் மற்றவர்களுக்கு உதவும் குணம் கொண்டவன். அவனது தந்தை ஒரு நேர்மையான ஆசிரியர். ஒருமுறை கிராமத்தில் ஒரு பெரிய ஓவியப் போட்டி நடந்தது. அதில் வெற்றி பெறுபவருக்குப் பெரிய பரிசு உண்டு. இளமாறன் ஒரு அற்புதமான ஓவியத்தை வரைந்தான். ஆனால், போட்டியின் நடுவே அவனது நண்பன் கதிர், இளமாறன் வரைந்த ஓவியத்தில் ஒரு சிறிய வரியைத் தவறாக வரைந்துவிட்டதாகப் பொய்說 saying, மற்றவர்களிடம் இளமாறனைப் பற்றித் தவறாகப் பேசினான். இளமாறன் மிகுந்த வருத்தம் அடைந்தான். அவனது திறமையும் நற்பண்புகளும் அவனுக்குப் பெருமை சேர்த்தன. ஆனால், ஒரு சிறிய தவறு அல்லது ஒருவரின் தவறான செயல் அவனது புகழைச் சற்று மங்கச் செய்தது. இருப்பினும், இளமாறன் மனம் தளரவில்லை. அவன் தனது தவறைத் திருத்திக் கொண்டு, இன்னும் சிறப்பாகச் செயல்பட்டான். காலப்போக்கில், அவனது உண்மையான குணமும் திறமையும் நிலைத்து நின்றன. ஒரு பெரிய நிலவு வானில் பிரகாசிக்கும் போது, அதில் சில கறைகள் இருந்தாலும், நிலவின் முழு அழகையும் அந்தச் சிறு கறைகள் பறித்துவிட முடியாது. அதுபோலவே, ஒரு உயர்ந்த குலத்தில் பிறந்தவர் அல்லது உயர்ந்த பண்பு கொண்டவர் ஒரு சிறு தவறு செய்தாலும், அவரது ஒட்டுமொத்தத் தகுதியும் புகழும் மறைந்துவிடாது; ஆனால் அந்தத் தவறு அந்தப் புகழின் ஒளியில் ஒரு சிறு நிழலைப் போலத் தெரியும்.