ஒரு காலத்தில், சோழபுரத் தொடக்கமான ஒரு அழகான கிராமத்தில், கதிரவன் என்ற ஒரு பெரிய நிலக்கிழார் இருந்தார். அவர் மிகவும் நேர்மையானவர் மற்றும் ஊர் மக்களின் மதிப்பைப் பெற்றவர். அவருடைய மகன் இளமாறன், தந்தையைப் போலவே சிறந்த பண்புகளுடன் வளர்ந்து வந்தான். ஆனால், இளமாறனுக்குத் தன் திறமையின் மீது ஒருவித கர்வம் இருந்தது.
ஒருமுறை, ஊர் திருவிழாவிற்காகப் பெரிய அளவில் ஒரு வணிக ஒப்பந்தம் வரவிருந்தது. இளமாறன் அந்தப் பொறுப்பைத் தன் தந்தையிடமிருந்து பெற்றுக்கொண்டான். ஆனால், அவனது பேராசையினால், மக்களின் நம்பிக்கையைச் சிதைக்கும் வகையில் ஒரு தவறான வணிக முடிவை எடுத்தான். இதனால் ஊர் மக்கள் பெரும் நஷ்டத்தைச் சந்தித்தனர்.
இந்தச் செய்தி கதிரவனைத் தாக்கியது. ஊர் மக்கள், 'கதிரவன் போன்ற ஒரு மனிதரின் மகன் இவ்வளவு சிறிய விஷயத்தில் தவறு செய்துவிட்டாரே' என்று வருத்தப்பட்டனர். இளமாறன் அந்தப் பெரிய நிலக்கிழார் வீட்டுப் பிள்ளையாக இருந்தபோது அவனுக்கு இருந்த அந்த மரியாதையும், மதிப்பும், ஒரு நொடியில் காணாமல் போனது. அவன் தலையில் இருந்த ஒரு மயிர் கீழே விழுந்தால் அது எப்படித் தனித்துத் தெரியாமல் போகுமோ, அதுபோல அவனது அந்தத் தவறு அவனது கௌரவத்தைத் தரைமட்டமாக்கியது.
இளமாறன் தன் தவறை உணர்ந்து, ஊர் மக்களிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். மீண்டும் கடினமாக உழைத்து, தன் நேர்மையால் அந்தத் தொலைந்த மதிப்பைப் பெறத் தொடங்கினான். ஆனால், அந்தத் தவறு அவனுக்கு ஒரு பெரிய பாடத்தைக் கற்பித்தது: ஒருமுறை இழந்த கௌரவம், மீண்டும் கிடைப்பதற்குப் பல ஆண்டுகள் போராட வேண்டும்.
