கவலாதன் கனிவு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறன் என்ற சிறுவன் இருந்தான். அவன் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவன், ஆனால் அவனிடம் ஒரு சிறு குறை இருந்தது; மற்றவர்கள் செய்யும் தவறுகளைப் பார்த்தால் உடனே கிண்டல் செய்வான். ஒருநாள், கிராமத்துத் திருவிழாவில் ஒரு சிறுமி தவறுதலாக ஒரு பூந்தொட்டியை உடைத்துவிட்டாள். மற்றவர்கள் அனைவரும் அவளைப் பார்த்துச் சிரித்தார்கள். இளமாறனும் சேர்ந்து அவளைக் கேலி செய்தான். ஆனால், அவளது கண்களில் தெரிந்த பயத்தையும், அவளது தவறுக்காக அவள் பட்ட வருத்தத்தையும் பார்த்தபோது, இளமாறனின் உள்ளம் ஒரு நிமிடம் நின்றது. 'நான் செய்த தவறு எவ்வளவு பெரியதோ, அதைவிடப் பெரியது மற்றவர்களைக் காயப்படுத்துவது' என்று அவனுக்குத் தோன்றியது. அந்தத் தருணத்தில், அவனுக்குள் ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது. அவன் சிரிப்பதை நிறுத்திவிட்டு, அவளுக்குத் துணையாக நின்றான். அந்தத் தருணத்தில் அவனது முகம் ஒரு புதிய பொலிவைப் பெற்றது. அவனது செயல் மற்றவர்களுக்கு ஒரு நல்ல பாடத்தைக் கற்பித்தது. தவறு செய்வது மனித இயல்பு, ஆனால் அந்தத் தவறுக்காகத் தன்னைத் தானே திருத்திக் கொள்ளும் கூச்சமும், மற்றவர் உணர்வுகளை மதிக்கும் பண்பும் தான் ஒருவனை உண்மையான சிறந்த மனிதனாக மாற்றும்.