ஒரு அழகான கிராமத்தில் மாறன் என்ற இளைஞன் இருந்தான். அவன் மிகவும் பலசாலி, ஊரில் உள்ள மற்ற இளைஞர்களைப் போல அவனுக்கும் வீரத்தைப் பற்றிய பெரிய கனவுகள் இருந்தன. ஒருமுறை ஊர் திருவிழாவில், மாறன் ஒரு பெரிய மரம் ஏறித் தவிடுபொரியப் போராடியபோது, ஊரே அவனைப் பார்த்து கைதட்டியது. 'நீதான் உண்மையான வீரன்' என்று அனைவரும் சொன்னார்கள். இதைக் கேட்ட மாறன், தன்னை ஒரு மாபெரும் போர்வீரனாகக் காட்டிக்கொள்ளத் துடித்தான்.
ஆனால், அவனது வீட்டில் ஒரு சூழல் இருந்தது. அவனது தந்தை ஒரு வயதான விவசாயி, உடல்நலம் குன்றிப் போயிருந்தார். தாய் மற்றும் தங்கை கயல்விழிக்குத் தேவையான அடிப்படைத் தேவைகளையும், கல்வியையும் சரியாகப் பூர்த்தி செய்ய மாறனுக்குத் தெரியவில்லை. மாறன் தன் வீரத்தை உலகிற்கு நிரூபிக்கத் தேடிச் சென்றான், ஆனால் தன் வீட்டிற்குள் இருக்கும் பொறுப்புகளைத் தட்டிக்கழித்தான்.
ஒரு நாள், கயல்விழி தனது பள்ளிப் படிப்பைத் தொடர முடியாமல் வருத்தப்பட்டதைக் கண்டான். அவளது கண்களில் தெரிந்த கண்ணீர் மாறனின் மனதை உடைத்தது. அப்போதுதான் அவனுக்குப் புரிந்தது, உலகிற்குத் தெரிய வேண்டிய வீரமல்ல, தன் குடும்பத்தின் முன்னேற்றத்திற்காகத் தன்னைத் தயார்படுத்திக் கொள்வதே உண்மையான வீரம் என்று.
அன்று முதல் மாறன் மாறினான். அவன் ஊரில் ஒரு சிறிய கைவினைப் பொருட்கள் தயாரிக்கும் தொழிலைத் தொடங்கினான். கடினமாக உழைத்து, தன் குடும்பத்தின் பொருளாதார நிலையை உயர்த்தினான். அவன் வெறும் பலசாலியாக மட்டும் இருக்காமல், தன் குடும்பத்தின் தலைவனாகவும், அவர்களுக்குத் துணையாகவும் மாறினான். அவன் தன் குடும்பத்தின் தேவைகளைத் தாண்டி, அவர்களைச் சிறந்த நிலைக்குக் கொண்டு வந்தபோது, அவனது உண்மையான வலிமை அவனது குடும்பத்தின் புன்னகையில் தெரிந்தது.
