ஒரு அழகான கிராமத்தில் வேலன் என்ற விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய நிலம் இருந்தது, ஆனால் அவன் மனம் எப்போதும் பெரியதாகவே இருந்தது. வேலன் தனது நிலத்தில் மிகச்சிறந்த நெல் பயிரிடுவான். அவனது பயிர்கள் மற்ற கிராமங்களை விட பசுமையாகவும், செழிப்பாகவும் இருக்கும். ஒரு நாள், வேலன் தனது நண்பர்களுடன் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தான். 'நமது இந்தத் தரை மட்டும் ஏன் இவ்வளவு அழகாக இருக்கிறது? நம் ஊர் மன்னரின் கொடி எல்லா இடங்களிலும் பறக்க வேண்டும். நம்முடைய இந்த செழுமை மற்ற எல்லா நிலங்களுக்கும் பரவ வேண்டும். அப்போதுதான் நமது நாடு உண்மையான வலிமையைப் பெறும்' என்று ஆசைப்பட்டான்.
அவன் பேசும் போது, மற்றவர்கள் அவனைக் கேலி செய்தனர். 'உன் நிலத்தைப் பார்த்துக்கொள் வேலன், மற்ற நாடுகளைப் பற்றி ஏன் பேசுகிறாய்?' என்று கேட்டனர். ஆனால் வேலன் விடவில்லை. அவன் தனது விவசாயத்தை இன்னும் சிறப்பாகச் செய்தான். அவனது உழைப்பால் விளைந்த தானியங்கள் மற்ற ஊர்களுக்குத் தேவைப்பட்டன. வேலன் வெறும் விவசாயியாக மட்டும் இருக்கவில்லை; தனது மண்ணின் பெருமையை உலகிற்குத் தெரியப்படுத்த வேண்டும் என்ற தேசபக்தியுடனும், தன் நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்காகவே செயல்படும் உயர்ந்த நோக்கத்துடனும் இருந்தான். அவனது கனவு, தனது நாட்டின் வளத்தை மற்ற இடங்களுக்கும் கொண்டு செல்ல வேண்டும் என்ற உயர்ந்த எண்ணத்திலிருந்தது.
