மீண்டும் வந்த வறுமை

ஒரு சிறிய கிராமத்தில் மாறன் என்ற ஒரு விவசாயி வாழ்ந்து வந்தான். அவனிடம் ஒரு சிறிய நிலமும், ஒரு மாட்டுச் শাবலமும் மட்டுமே இருந்தன. ஒரு வருடம் கடும் வறட்சியால் அவனது பயிர்கள் அனைத்தும் கருகிப் போயின. உணவிற்கே வழியில்லாமல், மாறன் மிகுந்த கஷ்டங்களைச் சந்தித்தான். அந்த வறுமை அவனது உடலையும் மனதையும் சோதித்தது. 'இனி என்னைத் தாங்கிக்கொள்ளும் சக்தி எனக்கு இருக்கிறதா?' என்று அவன் நடுங்கினான். அடுத்த ஆண்டு மழை பெய்தது, நிலம் செழித்தது. ஆனால், மாறன் பயந்தான். வறுமை ஒருமுறை வந்துவிட்டால், அது மீண்டும் வந்துவிடுமோ என்று அவன் அஞ்சினான். ஒரு சிறிய சேமிப்பைக் கூட செய்யாமல், வறுமையின் வலியைத் துணிகரமான முன்னேற்றமாக மாற்றத் தவறிவிட்டான். வறுமை என்பது ஒருமுறை வந்து மறைந்துவிடும் ஒன்றல்ல; அது மீண்டும் மீண்டும் நம் கதவைத் தட்டக் காத்திருக்கும் ஒரு நிழல் என்பதை அவன் உணர்ந்தான். எனவே, வறுமை மீண்டும் வராமல் தடுக்கத் திட்டமிட்டு உழைக்க வேண்டும் என்று அவன் தன் மகனுக்குக் கற்றுக்கொடுத்தான்.