மந்திரப் பெண்மலர்

அழகிய மலைக்கிராமமான நீலகிரிப் பள்ளத்தாக்கில் இளமாறன் என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் ஒரு சிறந்த ஓவியன். ஒரு நாள், அந்த ஊர் திருவிழாவிற்கு வந்த மலர்விழி என்ற பெண்ணைப் பார்த்தான். அவள் நகரும்போது ஒரு மயில் ஆடுவது போலவும், சிரிக்கும்போது நிலவு மலர்வது போலவும் இருந்தது. மலர்விழி ஒரு சாதாரணப் பெண்ணாகத் தெரியவில்லை; அவளது கண்கள் மின்னின, அவளது நடையில் ஒரு தெய்வீகத் தன்மை இருந்தது. இளமாறன் அவளைப் பார்த்தபடி திகைத்து நின்றான். 'அவள் வானத்திலிருந்து வந்த தேவதையா? அல்லது காட்டில் நடனமாடும் அழகான மயிலா? அல்லது இந்த உலகத்தைச் சேர்ந்த ஒரு பெண்ணா?' என்று அவனது மனம் குழப்பமடைந்தது. அவன் வரைந்த ஓவியங்களில் கூட அவளது அழகை முழுமையாகக் கொண்டுவர முடியவில்லை. அவன் அவளைத் தொடர்வதை விட, அவளது குணத்தையும் அழகையும் ரசிப்பதிலேயே மூழ்கினான். அவளது மென்மையான பேச்சும், தெளிவான பார்வையும் அவனைத் திகைக்க வைத்தது. இறுதியில், அவளது அழகை விட அவளது அன்பே உண்மையானது என்பதை அவன் உணர்ந்தான்.