கண்களின் மாயம்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளங்கோ மற்றும் மலர் என்ற இருவர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளங்கோ ஒரு அமைதியான இளைஞன், மலர் மிகவும் மென்மையான மற்றும் எளிமையான சுபாவம் கொண்டவள். ஒரு நாள், கிராமத்தின் திருவிழாவில் இருவரும் சந்தித்தனர். மலர் கூட்டத்தில் ஒரு மூலையில் அமைதியாக நின்று கொண்டிருந்தாள். அப்போது இளங்கோ அவளைத் தற்செயலாகப் பார்த்தான். மலரின் கண்கள் மிகவும் பிரகாசமாகவும், அதே சமயம் ஒருவிதமான ஆழத்துடனும் இருந்தன. அந்தப் பார்வையில் ஒரு விசித்திரமான சக்தி இருந்தது. இளங்கோ அந்தப் பார்வையைத் தொடர்ந்தபோது, அவனது இதயம் படபடத்தது. மலரின் அந்தத் தீட்சண்யமான கண்கள், அவளது மென்மையான குணத்திற்கு முற்றிலும் மாறாக, பார்ப்பவர்களைக் கட்டிப்போடும் அல்லது மயக்கும் வலிமையைக் கொண்டிருந்தன. மலர் எதார்த்தமானவள், ஆனால் அவளது கண்கள் ஒரு மாயாஜாலக் கதையைச் சொல்வது போல இருந்தது. அந்த ஒரு நொடிப் பார்வையில், மலரின் எளிமைக்கும் அவளது கண்களின் தீவிரத்திற்கும் இடையே ஒரு போராட்டம் நடந்தது. இளங்கோ அவளது கண்களின் வசீகரத்தில் தொலைந்து போனான். இது வெறும் அழகு மட்டுமல்ல, ஒரு பெண்ணின் மென்மையை விட அவளது கண்கள் எவ்வளவு வலிமையானவை என்பதைக் காட்டியது.