மறைந்திருக்கும் அழகு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் என்ற ஒரு பெண் இருந்தாள். அவள் மிகவும் அடக்கமானவள் மற்றும் அமைதியானவள். அவளது கண்கள் எப்போதும் ஒருவிதமான மர்மத்தையும் அழகையும் சுமந்து கொண்டிருக்கும். அதே கிராமத்தில் கதிர் என்ற இளைஞன் இருந்தான். அவன் இளவேனிலின் அழகில் மயங்கி, அவளைப் பார்த்தாலே அவன் இதயம் துடிக்கும். ஆனால், இளவேனில் எப்போதும் ஒரு மெல்லிய துணியால் தன்னைத் தற்காத்துக் கொள்வது போலவும், ஒருவிதமான கண்ணியத்துடன் நடப்பது போலவும் இருப்பாள். ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவில் இளவேனில் ஒரு அழகான பட்டுத் துணியை அணிந்து வந்திருந்தாள். அந்தத் துணி அவளது அழகை முழுமையாக வெளிப்படுத்தாமல், ஒரு மெல்லிய திரையைப் போல அவளைப் பாதுகாத்துக் கொண்டிருந்தது. கதிர் அவளைப் பார்த்தபோது, அவளது அந்தத் தற்காப்பும், அந்தத் துணியால் மறைக்கப்பட்ட அவளது மிடுக்கான தோற்றமும் அவனுக்கு இன்னும் அதிக ஈர்ப்பை ஏற்படுத்தியது. ஒரு யானை தன் கண்களைத் துணியால் மூடினாலும், அதன் ஆவேசமான குணம் மறைவதில்லை; அதுபோலவே, இளவேனிலின் அந்த மெல்லிய ஆடை அவளது அழகைத் தடுத்து நிறுத்தவில்லை, மாறாக அவளது கண்ணியத்தையும் அழகையும் ஒருசேரக் காத்து, கதிரின் மனதிற்குள் அவளை இன்னும் ஆழமாகப் பதிய வைத்தது.