வீரமும் மென்மையும்

ஒரு காலத்தில், மலைப்பகுதியைச் சேர்ந்த இளவரசன் கதிர் மிகவும் தைரியசாலி என்று பெயர் எடுத்தான். போர்க்களத்தில் அவன் முகம் பார்த்தாலே எதிரிகள் நடுங்குவார்கள். அவனிடம் பயம் என்பதே தெரியாது. ஒருமுறை, காட்டில் பயணம் செய்தபோது, ஒரு அழகான மலர்ச் செடியின் அருகே நின்றிருந்த இளவரசி நிலாவியைப் பார்த்தான். நிலாவிடம் ஒரு விசித்திரமான அழகு இருந்தது. அவள் சிரிக்கும்போது அவளது நெற்றியில் ஒரு சிறிய ஒளி தெரிவது போல கதிரிற்குத் தோன்றியது. அந்த ஒளியைப் பார்த்த அடுத்த நொடி, கதிரின் உள்ளே இருந்த அந்தப் பயங்கரமான வீரம் அப்படியே காணாமல் போனது. அவன் ஒரு போர்வீரன் என்பதை மறந்து, ஒரு சாதாரணக் காதலனாக மாறிப்போனான். அவனது கையில் இருந்த வாள் கூட அவனுக்குப் பாரமாகத் தெரிந்தது. எதிரிகளைத் துணிச்சலுடன் எதிர்கொண்ட அந்தப் போர்வீரன், நிலாவின் ஒரு சிறு புன்னகையையும், அவளது மென்மையான பார்வையும் பார்த்தவுடன், தன் முழு பலத்தையும் இழந்தது போல உணர்ந்தான். வலிமையைக் காட்டிலும் அன்பின் மென்மை ஒரு மனிதனை எவ்வளவு எளிதாக மாற்றும் என்பதை கதிர் அன்று உணர்ந்தான்.