மின்னும் கண்கள்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் ஒரு ஓவியன். ஒருநாள் கிராமத்துத் திருவிழாவில், மலர் என்ற பெண்ணைப் பார்த்தான். அவளுடைய கண்கள் மிகவும் அழகாகவும், மை தீட்டியும் மின்னின. மலர் அவனைப் பார்த்தபோது, அவளுடைய பார்வையில் ஒருவிதமான கண்டிப்பும், அதே சமயம் ஒரு மென்மையான புன்னகையும் இருந்தது. இளங்கோவிற்கு அவள் மேல் ஒரு ஈர்ப்பு ஏற்பட்டது. ஆனால், அவள் அவனைத் தள்ளிப் பார்த்தபோது அவனுக்கு ஒருவித ஏக்கம் கலந்த வலியும், வருத்தமும் ஏற்பட்டது. அவள் அவனைத் தவிர்க்கிறாளோ என்று அவன் பயந்தான். ஒருநாள், மலர் ஒரு சிறு குழந்தைக்குத் தடுமாறி விழும் முன் அவளைக் காப்பாற்றினாள். அப்போது மலரின் கண்களில் இருந்த அந்தத் தீர்க்கமான பார்வை மறைந்து, ஒரு தாயைப் போன்ற கனிவான பார்வை தெரிந்தது. அந்த ஒரு பார்வை இளங்கோவின் மனதிலிருந்த பயத்தையும் வலியையும் போக்கி, அவனுக்குப் பெரும் நிம்மதியைத் தந்தது. அவளுடைய ஒரு பார்வை அவனுக்குத் தவிப்பைத் தந்தாலும், மற்றொரு பார்வை அவனது அன்பிற்கு மருந்தாக அமைந்தது.