மறைமுகமான புன்னகை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறன் மற்றும் கயல்விழி என்ற இருவர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளமாறன் ஒரு திறமையான சிற்பி, கயல்விழி ஒரு அழகான ஓவியக் கலைஞர். அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தால் இதயம் படபடக்கும், ஆனால் நேருக்கு நேர் பேசத் தயங்குவார்கள். ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழாவில் இளமாறன் கயல்விழியைக் காணத் துடித்தான். கயல்விழி கூட்டத்தில் இருந்தான். அவன் அவளைப் பார்க்க முயன்றான், ஆனால் அவள் அவனைத் தற்செயலாகப் பார்ப்பது போலக் கூட காட்டிக்கொள்ளவில்லை. அவள் தன் வேலையில் மும்முரமாக இருப்பது போலத் தலை குனிந்து இருந்தாள். ஆனால், இளமாறன் ஒரு விசித்திரமான விஷயத்தைக் கவனித்தான். அவள் அவனைப் பார்க்கவில்லை என்றாலும், அவனது வருகையை உணர்ந்தவள் போல, கண்களைச் சற்றே மூடி, ஒரு கண்ணால் மட்டும் அவனைத் திருட்டுத்தனமாகப் பார்த்து, முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகையைச் சிந்த냈다. அந்தப் பார்வை அவனிடம் சொல்லாத பல கதைகளைக் கூறியது. அவள் அவனைத் தவிர்க்கவில்லை, மாறாகத் தன் அன்பை அந்த ஒரு சிறு பார்வையின் மூலம் ரகசியமாகத் தெரிவித்தாள். இளமாறன் அந்தப் புன்னகையைப் பார்த்ததும், அவளது மௌனமான அன்பை உணர்ந்து நெகிழ்ந்து போனான்.