அன்பின் அமுதம்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளங்கோவும் நிலாவும் வசித்து வந்தனர். இளங்கோ ஒரு ஓவியன், நிலா ஒரு மென்மையான இசைக் கலைஞர். ஒருமுறை, இளங்கோ தனது ஓவியப் போட்டியில் தோல்வியடைந்ததால் மிகுந்த மனச்சோர்வடைந்தான். உலகமே இருண்டுவிட்டது போல அவனுக்குத் தோன்றியது. அன்று மாலை, நிலா அவனிடம் வந்தாள். அவன் சோகத்தில் தலைகுனிந்து அமர்ந்திருந்தான். நிலா மெதுவாக அவனருகில் வந்து, அவனது தோள்களில் தன் கைகளை வைத்தாள். அவளது அந்த மென்மையானத் தீண்டலும், அன்பான அரவணைப்பும் இளங்கோவுக்குள் ஒரு புது சக்தியைத் தந்தது. அவளது அன்பான ஸ்பரிசம் அவனது கவலைகளைப் போக்கி, அவனுக்குள் புதிய நம்பிக்கையை விதைத்தது. அவளது தோள்கள் வெறும் சதையல்ல, அவை அவனது துயரத்தைத் துடைக்கும் அமுதம் என்பதை அவன் உணர்ந்தான். அந்தத் தீண்டலில் கிடைத்த தைரியத்துடன், அவன் மீண்டும் தனது தூரிகையைத் தூக்கினான்.