அன்பின் நிம்மதி

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் மிகவும் கடின உழைப்பாளி. ஒரு நாள், அவன் தன் உழைப்பில் கிடைத்த பணத்தில் ஒரு பகுதியை ஏழைகளுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, மீதமுள்ள பணத்துடன் தன் வீட்டிற்குத் திரும்பினான். அவன் மனது மிகவும் லேசாக இருந்தது. அப்போது அவன் காதலி நிலா அங்கு வந்தாள். நிலாவின் முகம் தங்கத்தைப் போலப் பிரகாசமாக இருந்தது. அவள் இளங்கோவை அன்போடு அணைத்துக் கொண்டாள். அந்தத் தருணத்தில் இளங்கோவிற்கு ஒரு உணர்வு ஏற்பட்டது. தான் செய்த தானமும், நிலாவின் அந்த அன்பான அரவணைப்பும் ஒரே மாதிரியான அமைதியைத் தந்தன. தான் சம்பாதித்த பணத்தை மற்றவர்களுக்குக் கொடுத்துவிட்டு, தன் சொந்த வீட்டில் நிம்மதியாக அமர்ந்திருப்பது எவ்வளவு சுகமோ, அதே அளவு சுகமும், பாதுகாப்பும், மனநிறைவும் நிலாவின் அன்பான அணைப்பில் இருந்தது. அந்த அன்பு அவனுக்கு உலகத்தையே மறக்கச் செய்தது.