மென்மையான அழகும் உண்மையான அன்பும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமதி என்ற ஒரு பெண் இருந்தாள். அவளது கால்கள் மிகவும் மென்மையாக இருக்கும். ஒருநாள், இளமதி தனது தோழிகளுடன் பூந்தோட்டத்திற்குச் சென்றிருந்தாள். அங்கே அனிச்சம் பூக்களும், அழகான அன்னப் பறவைகளும் இருந்தன. இளமதி அந்தப் பூக்களைப் பார்த்து வியந்தாள். அப்போது அங்கிருந்த ஒரு சிறுவன், கையில் ஒரு நெருஞ்சிப் பழத்துடன் வந்தான். அந்தப் பழம் பார்ப்பதற்குத் தடிமனாகவும், முட்கள் நிறைந்ததாகவும் இருந்தது. அவன் இளமதியிடம், 'இந்த நெருஞ்சிப் பழம் பார்ப்பதற்கு கடினமாக இருக்கலாம், ஆனால் அதன் உள்ளே இருக்கும் இனிப்பு மிகவும் தனித்துவமானது' என்று கூறினான். இளமதி அந்தப் பழத்தை சுவைத்தபோது, அதன் இனிப்பு அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது. ஆனால், அவள் ஒரு விஷயத்தை உணர்ந்தாள். அன்னத்தின் மென்மையான இறகுகளும், அனிச்சப் பூக்களின் மென்மையும் எவ்வளவு அழகோ, அதே அளவு அந்தப் பழத்தின் இனிப்பும் அவளுக்குப் பிடித்திருந்தது. ஆனால், ஒரு பெண்ணின் பாதங்களின் மென்மை என்பது அந்தப் பூக்களையும் இறகுகளையும் விட மேலானது என்பதை அவள் உணர்ந்தாள். அழகு என்பது வெறும் வெளித்தோற்றத்தில் இல்லை, அது ஒருவரின் இயல்பான மென்மையிலும் அன்பிலும் இருக்கிறது என்று அவள் புரிந்துகொண்டாள்.