இனிமையான சொற்களின் வளம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமதி என்ற ஒரு பெண் இருந்தாள். அவள் பேசும் விதம் மிகவும் மென்மையாக இருக்கும். ஒருமுறை, அந்த ஊரில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. அங்கு கதிர் என்ற ஒரு இளைஞன் வந்திருந்தான். கதிர் கொஞ்சம் கோபக்காரன், ஆனால் நல்ல உள்ளம் கொண்டவன். திருவிழாவில் ஒரு சிறிய விவாதம் ஏற்பட்டபோது, கதிர் சத்தமாக பேசத் தொடங்கினான். அப்போது இளமதி அங்கு வந்தாள். அவள் கதிரின் கோபத்தைப் பார்த்து பயப்படவில்லை. மாறாக, மிகவும் நிதானமாகவும், அன்பாகவும், மென்மையாகவும் பேசினாள். 'கதிர், கோபம் உங்கள் அழகைக் குறைக்கும், அமைதியாகப் பேசுங்கள்' என்று அவள் சொன்ன விதம், கதிரின் கோபத்தைத் தணித்தது. அவளது வார்த்தைகள் தேன் போல இனிமையாகவும், பால் போல குளிர்ச்சியாகவும் இருந்தன. அவளது மென்மையான பேச்சைக் கேட்டதும், கதிரின் மனம் மாறியது. அவளது வார்த்தைகளில் இருந்த அந்த இனிமை, அவளது முகத்தில் இருந்த புன்னகையைப் போலவே அவனது மனதையும் குளிரச் செய்தது. அன்று முதல், கதிர் தனது பேச்சில் நிதானத்தையும் அன்பையும் கடைப்பிடிக்கக் கற்றுக்கொண்டான்.