உயிரும் உடலும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறன் மற்றும் நிலா என்ற இரு நண்பர்கள் வாழ்ந்து வந்தனர். அவர்கள் சிறுவயதிலிருந்தே எப்போதும் இணைந்தே இருப்பார்கள். ஒருமுறை, கிராமத்தில் ஒரு பெரிய திருவிழா நடந்தது. அந்தத் திருவிழாவில் இளமாறன் ஒரு அழகான மரச்சிற்பத்தை உருவாக்கினான். ஆனால், அந்தச் சிற்பம் முழுமையடைய நிலாவின் உதவி தேவைப்பட்டது. நிலா தனது கைவண்ணத்தால் அந்தச் சிற்பத்திற்கு உயிர் கொடுத்தாள். ஒரு நாள், இளமாறன் தனது ஓவியப் பயிற்சியைத் தொடர வெளியூருக்குச் செல்ல வேண்டியிருந்தது. பிரிந்து செல்வது அவனுக்கு மிகவும் கஷ்டமாக இருந்தது. நிலா அவனிடம் சொன்னாள், 'நீ எங்கு சென்றாலும், உன் நினைவுகள் என்னோடு இருக்கும். நாம் பிரிந்தாலும் நம் உள்ளங்கள் பிரியாது.' இளமாறன் உணர்ந்தான், நிலா வெறும் நண்பள் மட்டுமல்ல, அவனது வாழ்வின் ஒரு பகுதி. ஒரு மனிதன் உயிர் இல்லாமல் உடல் எப்படி இருக்க முடியாதோ, அதுபோல அவனது அன்பும் நிலாவின் நினைவுகளும் அவனது வாழ்வின் உயிர்நாடி என்று அவன் புரிந்துகொண்டான். அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் புரிந்து கொண்டு, ஒருவருக்கொருவர் துணையாக வாழ்ந்தனர்.