உயிரின் நிழல்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளவேனில் என்ற ஒரு பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குக் கவின் என்ற இளைஞனை மிகவும் பிடிக்கும். அவர்கள் இருவரும் அடிக்கடி அந்த மலைப்பயணத்தின் போது சந்தித்துக் கொள்வார்கள். கவின் அருகில் இருக்கும்போது, இளவேனில் ஒரு பூவைப் போல மலர்ந்து சிரிப்பாள். அவளது கண்கள் மின்னும், அவளது பேச்சு இனிமையாக இருக்கும். அப்போது அவள் பார்ப்பதற்கு ஒரு உயிர் துடிப்பது போன்ற உற்சாகத்துடன் இருப்பாள். ஆனால், கவின் ஊருக்குச் சென்றுவிட்டுத் திரும்பாத நாட்களில், இளவேனில் மிகவும் வாடிவிடுவாள். அவளது சிரிப்பு மறைந்துவிடும், கண்கள் சோர்ந்துவிடும். அவள் ஒரு நிழலைப் போலத் தோன்றுவாள். ஒருமுறை கவின் நீண்ட காலம் வரவில்லை. இளவேனில் மிகவும் சோகமாக இருந்தாள். அவளது நண்பர்கள் அவளைத் தேற்ற முயன்றனர். ஆனால், கவின் திரும்பி வந்தபோது, அவளது முகத்தில் மீண்டும் அந்தப் பழைய ஒளி தெரிந்தது. கவின் அவளிடம், 'நீ என்னுடன் இருக்கும்போது ஒரு தேவதை போல இருக்கிறாய், நான் இல்லாதபோது ஒரு வாடிய மலரைப் போல இருக்கிறாய்' என்று அன்போடு கூறினான். இளவேனில் உணர்ந்தாள், அவளது மகிழ்ச்சியும் உயிர்ச்சக்தியும் கவினிடம் இணைந்திருப்பதை.