கண்களில் வாழும் காதல்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளவேனில் என்ற ஒரு பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மிகவும் அழகானவள், ஆனால் அவளது அழகு அவளது கண்களில் இருந்தது. அவளது கண்கள் எப்போதும் ஒருவிதமான அமைதியையும், அன்பையும் சுமந்து கொண்டிருக்கும். இளவேனில் ஒரு இளைஞனை நேசித்தாள், அவன் பெயர் கதிர். கதிர் அவளது நினைவுகளிலேயே எப்போதும் நிறைந்திருப்பான். ஒருநாள், இளவேனிலின் தோழி நிலா அவளிடம் வந்தாள். "இளவேனில், நீ ஏன் கண்களுக்கு மை போடுவதில்லை? நீ மை போட்டால் உன் கண்கள் இன்னும் பிரகாசமாகத் தெரியும், எல்லோரும் உன்னைப் பார்ப்பார்கள்" என்று கூறினாள். இளவேனில் மென்மையாகப் புன்னகைத்தாள். அவள் தன் தோழியிடம் சொன்னாள், "நிலா, என் காதலன் எப்போதும் என் கண்களுக்குள்ளேயே வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறான். நான் கண்களுக்கு மை போட்டால், அந்த மை அவனது உருவத்தை மறைத்துவிடுமோ என்று பயமாக இருக்கிறது. அவன் என் கண்களுக்குள் ஒளிந்து கொள்ள இடம் இல்லாமல் போய்விடுமோ என்று நான் நினைக்கிறேன். அவன் என் பார்வையில் எப்போதும் தெளிவாகத் தெரிய வேண்டும், அதனால் நான் கண்களை அலங்கரிக்க விரும்பவில்லை." நிலா அவளது அன்பின் ஆழத்தைப் புரிந்து கொண்டாள். இளவேனில் தனது காதலை வெளிப்படுத்தப் பொருட்களை விட, அந்தத் தூய்மையான உணர்வையே பெரிதாகக் கருதினாள்.