கண் இமைக்காத காதல்

ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளவேனில் என்ற ஒரு பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குத் தன் காதலன் கதிர் என்றால் உயிர். கதிர் மிகவும் சுட்டித்தனம் கொண்டவன், ஆனால் அவன் இளவேனிலின் கண்களில் இருந்து ஒரு நொடி கூட விலக மாட்டான். ஒரு நாள், கிராமத்துத் திருவிழா நடக்கும் போது, மக்கள் அனைவரும் கூடினர். இளவேனில் கதிரைப் பார்த்துக் கொண்டே இருந்தாள். கதிர் அவளுக்குத் தெரியாமல் ஒரு சிறு விளையாட்டு விளையாடினான். அவன் அவளுக்குத் தெரியாமல் மறைந்து கொள்ள முயன்றான். இளவேனில் பயந்து போனாள். 'நான் ஒரு நொடி கண் இமைத்தால் கூட, அவன் என்னைத் தவிக்க விட்டு மறைந்து விடுவானே!' என்று நினைத்தாள். அவள் கண்களைத் திறந்தே வைத்திருந்தாள். அவளது அந்தத் தீவிரமான பார்வையைப் பார்த்த கதிர், அவளைத் தவிக்க விடுவதை விட அவளது அன்பிற்குத் தலைவணங்கி அவளருகே வந்து நின்றான். ஊர் மக்கள், 'இளவேனில் தன் காதலனை ஒரு நொடி கூடப் பார்க்காமல் விடுவதில்லை, அவனது அன்பைப் பெறுவதற்கு அவள் எவ்வளவு கவனமாக இருக்கிறாள்!' என்று வியந்து பேசிக்கொண்டனர். காதலில் ஒருவருக்கொருவர் காட்டும் அந்தத் தீவிரமான கவனம் தான் உண்மையான அன்பு என்பதை இளவேனில் நிரூபித்தாள்.