ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ மற்றும் மலர் என்ற இருவர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளங்கோ ஒரு அமைதியான இளைஞன், மலர் மிகவும் சுறுசுறுப்பானவள். ஒரு மாலை நேரத்தில், ஊர் திருவிழாவின் கூட்டத்தில், இருவரும் தற்செயலாக ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொண்டனர். அந்த ஒரு நொடிப் பார்வை அவர்களுக்குள் ஒரு மெல்லிய உணர்வைத் தூண்டியது. அவர்கள் பேசிக்கொள்ளவில்லை, கைகூடவில்லை, வெறும் ஒரு நொடித் தான் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்தனர்.
ஆனால், அடுத்த நாள் காலை கிராமத்தில் ஒரு செய்தி பரவியது. 'இளங்கோவும் மலரும் பார்த்துக் கொண்டனர்!' என்று மக்கள் பேசத் தொடங்கினர். ஒரு சிறிய தீப்பொறி எப்படி காட்டைத் தீயாய் மாற்றுகிறதோ, அல்லது ஒரு பாம்பு நிலாவைப் பிடிப்பது போல, அந்த ஒரு நொடிப் பார்வை ஊர் முழுவதையும் ஆக்கிரமித்தது. மலர் வெட்கத்தால் தலைகுனிந்தாள், இளங்கோ அமைதியாக இருந்தான். ஊர் மக்கள் எதையும் நிரூபிக்கவில்லை, ஆனால் ஒரு சிறிய விஷயம் எப்படி மிக வேகமாகப் பரவுகிறதோ, அதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். இறுதியில், அவர்களின் அந்த மெல்லிய புரிதல், ஊர் மக்களின் வதந்திகளுக்கு மத்தியிலும், ஒரு அழகான மற்றும் உண்மையான நட்பாக வளர்ந்தது.
