ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவஞ்சி என்ற ஒரு பெண் இருந்தாள். அவளுக்குத் தன் பக்கத்து ஊரைச் சேர்ந்த கதிர் என்ற இளைஞனை மிகவும் பிடிக்கும். ஆனால், அவளுடைய காதலைத் தன் பெற்றோரிடம் எப்படிச் சொல்வது என்று அவளுக்குத் தெரியவில்லை. ஒரு நாள், இளவஞ்சி சந்தைக்குச் செல்லும்போது, கதிரும் அவளும் தற்செயலாக ஒரு மரத்தடியில் சந்தித்துக் கொண்டனர். அவர்கள் இருவரும் ஒருவரையொருவர் பார்த்துப் புன்னகைத்த போது, அதைத் தூரத்தில் இருந்து பார்த்த ஒரு முதியவர், 'இவர்கள் இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நெருக்கமானவர்கள் போலத் தெரிகிறதே!' என்று மெதுவாகக் கூறினார்.
இந்தச் செய்தி மெல்ல மெல்ல ஊர் முழுவதும் பரவியது. மக்கள் பேசிக்கொள்ளத் தொடங்கினர்: 'இளவஞ்சியும் கதிரும் இணைந்திருக்கப் போகிறார்கள்!' என்று. இந்த வதந்தி ஊரையே ஒரு பரபரப்பான சூழலுக்குக் கொண்டு சென்றது. இளவஞ்சி இதைக் கேட்டுப் பயப்படவில்லை; மாறாக, ஊர் பேசத் தொடங்கியதும் அவளுடைய மனதில் ஒரு நிம்மதி பிறந்தது. ஏனெனில், அவள் விரும்பிய அந்தத் தொடர்பு இப்போது ஊரால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட ஒரு விஷயமாக மாறிவிட்டது. கதிரும் இதைக் கேட்டபோது, அவன் தன் காதலைத் தைரியமாகச் சொல்லத் தயாரானான். ஊரின் பேச்சு, அவர்களுக்குப் புதிய பாதையைத் திறந்து வைத்தது.
