பிரிவின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமாறனும் நிலாவும் வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் நேசித்தார்கள். இளமாறன் நிலாவைப் பார்க்கும் போதெல்லாம், அவளது கண்களில் ஒரு மின்னல் தெரிவதையும், அவளது புன்னகை அவனது உலகத்தையே அழகாக்குவதையும் அவன் உணர்வான். ஆனால், ஒரு நாள் இளமாறனுக்குத் தூரத்தில் இருக்கும் ஒரு பெரிய நகரத்திற்கு வேலை நிமித்தமாகச் செல்ல வேண்டிய சூழல் ஏற்பட்டது. சில மாதங்கள் மட்டும் பிரிந்து இருக்க வேண்டும் என்று அவன் நினைத்தான். ஆனால், அவன் கிளம்பும் போது நிலாவின் கண்களில் தெரிந்த அந்தப் பயம் அவனைக் கலங்கச் செய்தது. அவன் அவளிடம் விடைபெற்றுச் சென்றான். ஆனால், அவன் சென்ற பிறகு நிலாவிற்கு ஒரு மாற்றம் ஏற்பட்டது. முன்பு அவனது பார்வை அவளுக்குப் பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தந்தது. இப்போது, அவன் அருகில் இருக்கும் நேரத்தில்கூட, 'அவன் மீண்டும் என்னை விட்டுப் போய்விடுவானோ?' என்ற பயம் அவளை வாட்டியது. அவனது அன்பான வார்த்தைகளும், அரவணைப்பும் கூட, அவனிடம் இருந்து பிரிய நேரிடும் என்ற அந்தப் பயத்தால் அவளுக்கு ஒருவிதத் தவிப்பைத் தந்தது. அன்பின் ஆழம் என்பது வெறும் மகிழ்ச்சியில் மட்டுமல்ல, பிரிவின் பயம் அந்த மகிழ்ச்சியைக் கூட ஒருவிதத் துயரமாக மாற்றிவிடும் என்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.