புயலில் நிலைக்கும் அன்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் மற்றும் கதிர் என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். இளவேனில் மிகவும் மென்மையானவள், கதிர் எப்போதும் உற்சாகமானவன். அவர்களின் வாழ்க்கை ஒரு அமைதியான நதி போல இருந்தது. ஒரு நாள், இளவேனில் ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காக கதிரிடம் கோபப்பட்டாள். 'நீ எப்போதும் என்னை கவனிக்கவே இல்லை!' என்று சத்தமிட்டாள். கதிர் அமைதியாக அவளது கோபத்தைத் தாங்கிக்கொண்டான். ஆனால், சில வாரங்கள் கழித்து, அந்த கிராமத்தில் ஒரு பெரிய புயல் வீசியது. மழையினால் அவர்களின் சிறிய வீடு சேதமடைந்தது, பயிர்கள் அனைத்தும் அழிந்தன. அந்த இக்கட்டான சூழலில், இளவேனில் பயந்து நடுங்கினாள். அப்போது கதிர் அவளைத் தழுவிக்கொண்டு, 'பயப்படாதே, நாம் இருவரும் சேர்ந்து இதிலிருந்து மீண்டு வருவோம்' என்று தைரியம் கூறினான். கதிர் அந்த இக்கட்டான நேரத்தில் அவளுக்குத் துணையாக நின்றதைக் கண்ட இளவேனில், தன் முந்தைய கோபத்தை எண்ணி வருந்தினாள். வெறும் மகிழ்ச்சியான நேரங்களில் மட்டும் அன்பாக இருப்பது எளிது, ஆனால் துன்பம் வரும்போது யார் உண்மையான அன்பைச் செலுத்துகிறார்கள் என்பதே முக்கியம் என்பதை அவள் உணர்ந்தாள்.