நிஜமான மன்னிப்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் மற்றும் கதிர் என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தனர். ஒரு நாள், கதிர் ஒரு சிறிய தவறு செய்துவிட்டு, தன் மனைவியிடம் முறையான மன்னிப்பு கேட்காமல், 'சரி விடு, நான் கிளம்புகிறேன்' என்று கூறிவிட்டு வேலைக்குச் சென்றார். இளவேனில் வருத்தத்துடன் அமர்ந்திருந்தாள். அவளது மனம் அமைதியடையவில்லை. கதிர் சென்ற பிறகு, அவளது முகம் வாடிப் போனது; அவளது கண்கள் சோர்ந்து போயின. அவள் உணவில்லை, தூக்கமில்லை. அவள் தன் கணவரிடம் சொன்னாள், 'நீங்கள் என்னை சமாதானம் செய்துவிட்டுச் சென்றீர்கள், ஆனால் உங்கள் மனதில் எந்தத் தவறும் இல்லை என்றால், என் உடல் ஏன் இப்படி வாடிப் போகிறது? நீங்கள் உண்மையாகவே வருந்தி என்னைச் சமாதானம் செய்திருந்தால், என் மனம் இவ்வளவு பாரமாக இருந்திருக்காது.' கதிர் தன் தவறை உணர்ந்தார். அவர் மீண்டும் வீட்டிற்கு வந்து, தன் தவறை ஏற்று, இளவேனிலிடம் உண்மையான அன்புடன் மன்னிப்பு கேட்டார். அவர் உண்மையாக மன்னிப்பு கேட்டதும், இளவேனிலின் முகத்தில் மீண்டும் புன்னகையும் பொலிவும் திரும்பியது.