அன்பின் நிழல்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் மலர் என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் தன் கணவன் கதிரவனுடன் மிகவும் மகிழ்ச்சியாக இருந்தாள். ஒருமுறை, ஊரில் இருந்த மற்ற பெண்கள் மலரைச் சூழ்ந்து கொண்டனர். 'மலரே, நீ ஏன் எப்போதும் இவ்வளவு உற்சாகமாக இருக்கிறாய்? எதைக் கண்டு நீ இவ்வளவு பெருமையாகப் பேசுகிறாய்?' என்று கேட்டனர். மலர் சிரித்துக் கொண்டே சொன்னாள், 'நான் எதையும் பெருமையாகச் சொல்லவில்லை. ஆனால், என் கணவன் என்னை நேசிக்கும்போது, இந்த உலகம் எனக்கு மிகவும் பாதுகாப்பானதாகத் தெரிகிறது. அவர் என்னைத் தாங்குவார் என்ற நம்பிக்கை எனக்குள் ஒரு தைரியத்தைத் தருகிறது.' மலரின் கணவன் கதிரவன், அவள் ஒரு சிறு தவறு செய்தாலும், அவளைக் கண்டிப்பதைத் தாண்டி, அவள் மனதைக் காயப்படுத்தாமல் அன்போடு திருத்துவான். அந்த அன்பே மலருக்கு, 'நான் எதற்கும் அஞ்சமாட்டேன், நான் நலமாக வாழ்வேன்' என்ற தன்னம்பிக்கையைத் தந்தது. அன்பின் அரவணைப்பில் இருக்கும் ஒரு பெண்ணிற்கு மட்டுமே, இந்த உலகம் தன் வசமானது என்ற அந்தத் துணிச்சல் வரும் என்பதை மலர் உலகுக்கு உணர்த்தினாள்.