ஒரு அழகான மலைக்கிராமத்தில் இளங்கோ என்ற இளைஞன் வாழ்ந்து வந்தான். அவன் தன் கிராமத்திற்கு மிக அருகில் வசிக்கும் நிலாவியைக் காதலித்தான். நிலாவியின் கணவன் ஒரு சிறந்த வீரர், நாட்டின் பாதுகாப்பிற்காக அடிக்கடி எல்லைகளுக்குச் சென்றுவிடுவார். இதனால் நிலாவியால் இளங்கோவைச் சந்திக்கவோ அல்லது அவனோடு பேசவோ முடிவதில்லை. நிலாவியின் கணவன் ஊரில் இல்லாத நேரங்களில், இளங்கோவும் நிலாவியும் ஒருவரை ஒருவர் பார்த்துக் கொள்வதற்கே மிகவும் சிரமப்பட்டனர்.
ஒரு நாள், நிலாவியின் கணவன் ஒரு நீண்ட பயணத்திற்குச் சென்றார். நிலாவியின் மனம் மிகவும் வாடியது. அன்றிரவு நிலாவியால் தூங்கவே முடியவில்லை. ஆனால், அவள் மெல்ல உறக்கத்தில் ஆழ்ந்தபோது, ஒரு அழகான கனவு கண்டாள். அந்த கனவில், இளங்கோ அவளுக்குப் பிடித்தமான மலர்களைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தான். இருவரும் ஒரு பூந்தோட்டத்தில் அமர்ந்து நீண்ட நேரம் பேசிக்கொண்டனர். அந்தத் தருணங்கள் எவ்வளவு இனிமையாக இருந்தன தெரியுமா? நிலாவியின் முகத்தில் ஒரு மெல்லிய புன்னகை மலர்ந்தது.
காலையில் விழித்தபோது, நிலாவியின் கணவன் இன்னும் வரவில்லை. நிஜ உலகில் அவளைத் தேடி வருபவர் யாரும் இல்லை. ஆனால், அந்தத் தூக்கத்தின் கனவில் அவள் கண்ட மகிழ்ச்சி அவளுக்கு மிகுந்த ஆறுதலைத் தந்தது. நிஜத்தில் கிடைக்காத அன்பும், சந்திப்பும் கனவில் கிடைப்பதால், அந்தத் தூக்கம் அவளுக்கு ஒரு வரமாகத் தெரிந்தது.
