கனவும் நிஜமும்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமதி என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவளுக்குத் தன் கணவன் கதிரவன் என்றால் உயிர். ஒருமுறை கதிரவன் தன் வேலை நிமித்தமாக வெளியூர் செல்ல வேண்டியிருந்தது. அவன் கிளம்பும் போது இளமதி மிகவும் வருத்தமடைந்தாள். பகலில் அவன் அருகில் இல்லாத போது, அவளது மனம் அவனைத் தேடிக் கொண்டே இருந்தது. வேலையை முடித்துவிட்டு அவன் வந்தபோது, அவனைக் கண்டு அவள் கண்கள் மின்னின. அவனோடு பேசிய அந்த நிமிடங்கள் அவளுக்கு மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தந்தன. அன்று இரவு, அவள் தூங்கச் சென்றபோது, அவளது ஆழ்மனதில் அவன் நினைவுகள் ஓடின. கனவில் கூட கதிரவன் அவளுக்குத் தோன்றி, அவளோடு சிரித்துப் பேசினான். விழித்தெழுந்ததும் இளமதி ஒரு புன்னகையுடன் எழுந்தாள். 'பகலில் அவனை நேரில் பார்த்தது எவ்வளவு இனிமையானதோ, அதே அளவு இனிமையாக கனவிலும் அவனைப் பார்த்தது!' என்று அவள் மனதிற்குள் நினைத்துக் கொண்டாள். அவளுக்குத் துயரம் இல்லை, ஏனெனில் அவளது அன்பு அவளுக்குத் தூக்கத்திலும் நிஜத்திலும் ஒருவரைத் தொடர்ந்து காணும் வரத்தைக் கொடுத்திருந்தது.