நிழலாய் தொடரும் அன்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் மற்றும் கதிர் என்ற தம்பதியினர் வசித்து வந்தனர். இளவேனில் ஒரு ஓவியக் கலைஞர், கதிர் ஒரு தோட்டக்காரன். ஒரு நாள், இளவேனில் ஒரு பெரிய ஓவியத்தை வரையத் தொடங்கினாள். அவள் மிகவும் கவனமாக, உலகத்தையே மறந்து வரைந்து கொண்டிருந்தாள். அப்போது கதிர் களைப்படைந்து அவளது தோளில் சாய்ந்து உறங்கிவிட்டான். இளவேனில் மெதுவாகத் தன் கண்கள் மூடித் தூங்கினாள். அந்த அமைதியான இரவில், கதிர் அவளது தோளில் சாய்ந்திருப்பது அவளுக்கு ஒரு பாதுகாப்பான உணர்வைத் தந்தது. ஆனால், விடியற்காலையில் இளவேனில் கண் விழித்ததும், கதிர் அவளுக்குத் தூரத்தில்தான் இருந்தான். ஆனாலும், அவனது அன்பு அவளது நினைவுகளில் கலந்திருந்தது. அவள் தூங்கும்போது அவன் அவளுக்குத் துணையாகத் தோள் கொடுத்தான்; அவள் விழித்திருக்கும்போது அவன் அவளது ஒவ்வொரு எண்ணத்திலும், இதயத்திலும் நிறைந்திருந்தான். அவனது அன்பு வெறும் உடல் சார்ந்ததல்ல, அது அவளது ஆன்மாவைத் தொட்டது.