அந்தி நேரத்துத் தனிமை

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளங்கோ மற்றும் நிலா என்ற தம்பதி வாழ்ந்து வந்தார்கள். இளங்கோ ஒரு திறமையான சிற்பி, நிலா அன்பானவள். ஒரு நாள், இளங்கோ ஒரு பெரிய கல்லைச் செதுக்கிக் கொண்டிருந்தான். வேலையில் மூழ்கியிருந்த அவனுக்கு நேரமே தெரியவில்லை. சூரியன் மறையத் தொடங்கியதும், கிராமமே அமைதியானது. நிலா வாசலில் நின்று கணவனுக்காகக் காத்திருந்தாள். ஆனால், அன்று மாலை ஒரு விசித்திரமான சூழல் நிலவியது. இளங்கோவின் மனதில் ஏதோ ஒரு கவலை, தன் வேலையைச் சரியாகச் செய்துவிட்டேனா என்ற பயம் அவனைத் துரத்தியது. அந்தத் தடுமாற்றத்தில், அவன் தன் வீட்டுச் சாவி மற்றும் முக்கியமான கருவிகளை எங்கே வைத்தான் என்று தெரியாமல் தவித்தான். இருள் சூழத் தொடங்கியபோது, அவன் மனம் குழப்பமடைந்தது. நிலா வெளிச்சம் கொண்டு வந்தபோது, இளங்கோவின் முகம் வாடிப் போயிருந்தது. அவன் செய்த சிறு தவறு, அந்த மாலை நேரத்தின் அமைதியைக் குலைத்தது. ஒருவருக்கொருவர் துணையாக இல்லாவிட்டால், அந்தத் தனிமை மற்றும் குழப்பம் ஒரு முழு கிராமத்தையே சோகத்தில் ஆழ்த்திவிடும் என்பதை அவர்கள் உணர்ந்தனர். நிலா அவனது கையைப் பிடித்துக் கொண்டபோது, அந்தத் தடுமாற்றம் மறைந்து மன அமைதி திரும்பியது.