பொய் கோபம்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவரசி நிலா மற்றும் இளவரசன் கவின் வாழ்ந்து வந்தார்கள். அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் நேசித்தார்கள். ஒரு நாள், கவின் ஒரு சிறிய விஷயத்திற்காக நிலாவைப் பேசாமல் இருந்தான். நிலாவுக்கு மிகவும் வருத்தமாக இருந்தது. அவள் தன் அறையில் அமர்ந்து, 'அவர் என்னை மதிக்கவில்லை, இனி நான் அவரிடம் பேசவே மாட்டேன்' என்று தனக்குள்ளே சொல்லிக்கொண்டாள். அவள் முகத்தில் ஒருவிதமான கோபம் தெரிந்தது. ஆனால், உண்மையில் அவள் உள்ளம் கவினின் நினைவிலேயே இருந்தது. சிறிது நேரம் கழித்து, கவின் மெதுவாக நிலாவின் அறைக்குள் நுழைந்து, அவளிடம் மன்னிப்பு கேட்டான். அவனது அன்பான பார்வையும், கனிவான பேச்சும் நிலாவின் கோபத்தை நொடியில் கரைத்துவிட்டது. அவள் இன்னும் கோபமாக இருப்பது போல நடித்தாலும், அவளது கண்கள் மகிழ்ச்சியில் மின்னின. அவளது கோபம் வெறும் வேஷம் தான் என்று அவளது இதயமே அவளுக்கு உணர்த்தியது. அன்பின் முன்னால் கோபம் என்பது வெறும் ஒரு நிமிடம் கூட நிற்க முடியாது என்பதை அவள் புரிந்து கொண்டாள்.