இனிமையான சொற்களின் மாயப்பயன்

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளமதி என்ற பெண் வாழ்ந்து வந்தாள். அவள் மிகவும் உறுதியானவள்; எதற்கும் எளிதில் மனம் மாறாத குணம் கொண்டவள். ஒரு நாள், அந்த ஊருக்கு வந்த கதிரவன் என்ற இளைஞன், அவளிடம் பேசத் தொடங்கினான். கதிரவன் மிகவும் திறமையான பேச்சாளன். அவன் பேசும் ஒவ்வொரு வார்த்தையும் தேனைப் போல இனிமையாக இருக்கும். அவன் இளமதியிடம், 'நீ எவ்வளவு அழகாக இருக்கிறாய்! உன் புன்னகை இந்த உலகத்தையே அழகாக்கும்' என்று புகழ்ந்து பேசினான். முதலில் இளமதி அவன் பேச்சைக் கண்டு சற்று விலகி நின்றாள். ஆனால், கதிரவன் விடாமல் அவளது நற்பண்புகளையும், அவளது அறிவையும் மிக அழகாக வர்ணித்துக் கொண்டே இருந்தான். அவனது மென்மையான மற்றும் இனிமையான சொற்கள், இளமதியின் மன உறுதியை மெல்ல மெல்லக் கரைக்கத் தொடங்கின. அவளது கண்டிப்பான குணமும், எதையும் யோசித்துச் செயல்படும் தன்மையும் அவன் சொற்களால் மறைந்து போனது. இறுதியில், அவளது மன உறுதி அந்த இனிமையான சொற்களுக்கு முன்னால் தோற்றுப்போனது. அன்பின் மொழியும், இனிமையான பேச்சும் ஒருவரின் மன உறுதியை எவ்வளவு எளிதாக மாற்றியமைக்கும் என்பதை இளமதி உணர்ந்தாள்.