அன்பின் அரவணைப்பு

ஒரு அழகான கிராமத்தில் இளவேனில் மற்றும் கதிர் என்ற தம்பதியினர் வாழ்ந்து வந்தார்கள். கதிர் ஒரு கடினமான வேலையைச் செய்பவன், அதனால் சில நேரங்களில் அவன் மிகவும் சோர்வாகவும், மன அழுத்தத்துடனும் காணப்படுவான். ஒரு நாள், வேலையில் ஏற்பட்ட சில சிக்கல்களால் கதிர் மிகுந்த வருத்தத்துடன் வீட்டிற்கு வந்தான். அவன் முகத்தில் இருந்த சோகம் அவனது கண்களில் தெரிந்தது. அவன் யாரிடமும் பேசாமல் மௌனமாக ஒரு மூலையில் அமர்ந்தான். இளவேனில் அவனது மனநிலை சரியில்லை என்பதை உணர்ந்தாள். அவனிடம் சென்று, 'ஏன் கதிர், என்ன நடந்தது?' என்று கேட்காமல், மென்மையாக அவனைக் கட்டிப்பிடித்துக் கொண்டாள். அந்த அன்பான அரவணைப்பில் ஒரு பெரிய சக்தி இருந்தது. கதிரின் மனதில் இருந்த பயமும், வேலையின் கவலையும் மெல்ல மெல்லக் கரைந்து போயின. அவன் யாரிடமும் சொல்லாதத் துயரங்கள், இளவேனிலின் அந்த ஒரு சிறு அன்பான அணைப்பால் காணாமல் போயின. அவனது இதயம் மீண்டும் அமைதியையும் மகிழ்ச்சியையும் பெற்றது. அன்பின் மௌனமான மொழி, வார்த்தைகளை விட வலிமையானது என்பதை கதிர் அன்று உணர்ந்தான்.