உப்பளமும் அன்பும்

அழகிய மலைக்கிராமமான பூலங்கிர்ச்சியைச் சேர்ந்தவர்கள் கதிர் மற்றும் நிலா. அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் மிகவும் நேசிப்பார்கள். ஒரு நாள், கதிர் நிலாவிற்காக ஒரு அழகான மல்லிகைப் பூச் சரம் கொண்டு வந்தான். ஆனால், நிலா அன்று ஏதோ ஒரு காரணத்தினால் சற்று வருத்தமாக இருந்தாள். கதிரின் அன்பான பேச்சைக் கூட அவள் கவனிக்கவில்லை. கதிர் மெதுவாக, 'நிலா, என்னாச்சு? ஏன் பேசவில்லை?' என்று கேட்டான். நிலா ஒரு சிறிய கோபத்துடன், 'இப்போது பேச வேண்டாம்' என்று கூறிவிட்டுத் திரும்பிக்கொண்டாள். அந்தச் சிறிய கோபம் ஒரு நொடிப் பொழுது மட்டுமே இருந்தது. கதிர் உடனே அவளிடம் சென்று, மன்னிப்பு கேட்டு, அவளது கைகளைப் பிடித்து அன்பாகப் பேசினான். அந்தச் சிறிய 'புலவி' அல்லது செல்லக் கோபம், அவர்களுக்குள் இருக்கும் அன்பை இன்னும் அதிகமாக்கியது. ஆனால், ஒருவேளை நிலா அந்த கோபத்தை நீண்ட நேரம் தொடர்ந்திருந்தால், அது அவர்களுக்குள் ஒரு பெரிய விரிசலை ஏற்படுத்தியிருக்கும். உப்பு உணவிற்குச் சுவை சேர்க்கும், ஆனால் அது அதிகமாகிவிட்டால் உணவையே கெடுத்துவிடும். அதுபோலவே, அன்பில் வரும் சிறு வருத்தம் சுவை தரும், ஆனால் அது நீடித்தால் உறவே கசந்துவிடும்.